رود خواهی شد

چند وقت پیش، در بخش پیشنهادهای فرهنگی، وبلاگ شیرین کریمی را معرفی کردم. شاعر کوچکی که شعرهای خوبی می‌گوید و اقرار می‌کنم که گاه به ذوق و استعدادش حسودی‌ام می‌شود. برای شیرین عزیز بسیار بسیار خوشحالم. نه به این‌خاطر که خوب شعر می‌گوید یا خانواده‌ای فرهنگی و ادب‌دوست دارد؛ به...
+ ادامه

با دلتنگی و اندوه

دلتنگ‌ام و اندوهناکو در این دقایق دشوار                            - که درون‌ام در تلاطم است - دیدار هیچ‌کسی را نمی‌خواهمآرزو!چه سود از آرزوهای بیهوده و جاودان-سال‌ها از پس هم می‌گذرند-همه‌ی بهترین سال‌هایم- دوست بدارم؟چه‌کسی را؟!در کوتاه زمانی که پیش روی من‌ستبی‌تابی این رنج بزرگ را بر نمی‌تابمو می‌دانم که عشق جاودان، ناممکن است...
+ ادامه

عرض حال

این جهان پر از صدای حرکت پاهای مردمی‌ستکه همچنان که تورا می‌بوسندطناب دار تو را می‌بافندفروغ فرخزاد  :: پی‌نکته:ساده‌ترین کار در ویرایش، حذف به قرینه‌ی لفظی است....
+ ادامه

وصف حال؛ «و حسرتی»

و حسرتی۱نهاين برف را  ديگرسر ِ بازايستادن نيست،برفي که بر ابروی و به موی ما مي‌نشيندتا در آستانه‌ی آيينه چنان در خويشتن نظر کنيم  که به وحشتاز بلند ِ فريادوار ِ گُداری  به اعماق ِ مغاک  نظر بردوزی.باریمگر آتش ِ قطبي را  برافروزی.که برق ِ مهربان ِ نگاه‌ات  آفتاب رابر پولاد ِ خنجری مي‌گشايد  که مي‌بايد  به دليریبا...
+ ادامه

بودا نبودم

تنها بودماما بودا نبودمو نیلوفری ارغوانیدر سینه‌ی بلورینم نمی‌تپید.در هر زندان دنیازندانی ِ فراموش شده‌ایو در هر گورستان جهانعزیز به خاک سپرده‌ای داشتمو تنها بودممثل ماهکه کوتاه‌تر از تنهایی مندیواری نیافته بود.(شعر از عباس صفاری ِ نازنین و کبریت خیس‌اش) ...
+ ادامه

فصل قطبی

بی‌رمق و زردنبوست آفتابسرتا سر شهر را امانگاهش اگر نکنیبه ۳ ساعت می‌پیمایدو می‌سپاردت به ضربه‌های۲۱ ساعت تاریک.مبارک باد این فصل بن‌بست و این برف ِ مفت باریده تا زانوکه هر کبک راه گم‌کرده‌ای می‌تواندخروس بخواند تا صلات ظهر.عباس صفاری. از کتاب کبریت خیس :: پی نوشت: دلم یک اتفاق هیجان‌انگیز...
+ ادامه

برای درگذشت قیصر امین‌پور

 «حسرت همیشگی»حرف‌های ما هنوز ناتمام...تا نگاه می‌کنی:وقت رفتن استباز هم همان حکایت همیشگی!پیش از آن‌که با خبر شویلحظه‌ی عزیمت تو ناگزیر می‌شودآی...ای دریغ و حسرت همیشگی!ناگهانچقدر زوددیر می‌شود   «سفر ايستگاه»قطار می‌رود تو می‌روی تمام ايستگاه می‌رود و من چقدر ساده‌ام كه سال‌های سال در انتظار تو كنار اين قطار رفته...
+ ادامه

در سوگِ الف. بامداد

در هفتمین سالمرگِ شاعر محبوبم، هیچ نمی‌توانم بنویسم. نه از شب‌هایی که زیر نور شمع، دفترهای شعرش را کنارم چیدم و خواندم و خواندم، نه از روزی که خبر رفتن‌اش را شنیدم و تا ساعت‌ها صدا در گلویم خفه شده بود. فقط برایتان یک شعر می‌گذارم که بسیار دوست‌اش دارم،...
+ ادامه