از متن‌های دیروز، تا آدم‌های امروز!

سلام خانم مهتدی...
تمام حرفی که زدید درست و قبول... حالا مشکل از یه جای دیگه هم آب میخوره که نمیدونم موافقید یانه... این که چرا فضای ادبی و نقد هم گرفتار این قضیه شده یکیش برمیگرده به حس یا در واقع سندروم « میل افراطی به حرف زدن»... اونم درباره همه چیز.... به نظر من اینکه کسی می نویسه و خواننده حرفه ای هم هست و کاملا در فضای ادبیاته، باز دلیلی نداره که درباره همه چیز حرف بزنه و اظهار نظر کنه... حق چرا..داره اما نیازی هست واقعا؟
دقت کردید که کتابی منتشر میشه و چون ناشر خوبی داره خوب هم دیده میشه. ( اصلا کاری به کیفیت اثر ندارم)... هنوز یک هفته از پخش شدن کتاب به صورت رسمی نگذشته که ده هزار نقد درباره اش نوشته میشه... وبلاگها، روزنامه ها و... و نکته جالب اینجاست که می بینی نود و پنج درصد حرفها درباره کار کاملا تکراری و شبیه همه!!! به ندرت تو یکی از یادداشتها متوجه میشی که نویسنده از نکته تازه ای حرف زده یا با زاویه جدیدی اثر رو نگاه کرده.... خب من میگم دوست عزیزی که میخوای درباره اش حرف بزنی، اول نگاه کن ببین اگه حرف تازه ای داری که بقیه نگفتن و جایی منتشر نشده، درباره اثر صحبت کن....
منظورم اینه که اندیشه های بی ربط و انگیزه های ناسالم به کنار، «توهم الزام در حرف زدن و نظر دادن» هم این وسط خیلی پررنگه.... بعضی ها عجیب دوست دارن حرف بزنن و درباره همه چیز نظر بدن... خب این وسط اختلاف نظر و سلیقه هم پیش میاد و نتیجه اش میشه همونی که شما اشاره کردید.... ببخشید که خیلی طولانی شد....

قضيه را با كمي تغيير كه بسط مي دهم، مي بينم فضاي ادبي و نقد ادبي شايد بي اهميت ترين حيطه اي است كه درگير اين قاعده شده است. در مسجد و دانشگاه و مجلس و ... تا چشم كار مي كند انگيزه هاي ناسالم مي بينم كه دارند به انديشه هاي بي ربط سواري مي دهند. خيلي وقت است كه همه مان را خر كرده اند.

سلام . نه تلفنت رو دارم و نه موبایلت رو لاجرم اینجا برات می نویسم. اول ممنون که اومدی. دوم می بخشی که بعد از جلسه نشد ببینمت. سوم برای این یک خط کامنتت که (اخیییییش!) من رو دراوردُ دست بوسم!!!!

:: مریم: تقصیر منه که همیشه از تلفن ثابت بهتون زنگ زدم این‌طوری شده. من شرمنده‌ام و ممنونم به خاطر کامنت خوب‌تون.

به قول خارجي ها بايد خيلي راحت اينجور متن ها را ignore كرد.

می‌دانستیم!هزار بار مثل این متن هست!
چرا هیچ‌کس حوصله دعوا ندارد؟چرا شاکی نمی‌شوید از طرف.حالا بی‌ربط نه.موردی که دخلی به شما داشته و متضر کرده شما را،یا هر چی.
این‌ها جسارتا غرغر زدن‌های گیر کرده در گلوی من و شماست.به کاری نمی‌آید...
(تند شد ! پی)

سلام.
----
این بغض را بادست بی رحم خودت تکثیر کن
هر جور میخواهی غزل های مرا تفسیر کن
بگذار تا رویای دامادی بماند در سرم
.
.
----
منتظرنقد شما هستم.
موفق باشید.

[جالبه که نظرات مخالف رو حتی اگه توهینی هم توش نباشه تایید نمی کنید؟ درسته آدم دوست داره همیشه تاییدش کنن!

:: مریم: نظرات مخالف درباره‌ی نظر خودم رو منتشر می‌کنم. اما نظرهایی رو که توهین به دیگران باشه، یا به فضای خاله‌زنکی و هتاکی دامن بزنه یا حاشیه‌ساز باشن منتشر نمی‌کنم. اسمش رو بگذارین دیکتاتوری.

اگر بگویم من یک موقعی ده تا داستان را با هم جلو می‌بردم و بعضی‌هاش رسیده بود به دو یا سه تا دفتر باور می‌کنید...!خودم حالم به هم خورد...یکیشان را هم تمام نکردم...

سلام. با نظرتتان کاملا موافقم و به موازات آن افسوس می‏خورم به حال کسانی که قلمی زیبا دارند بدون اندیشه و آنها که اندیشه‏ای دارند بدون شیوه‏ی زیبایی برای بیان آن ( و البته حال خودم اسف بارتر است که هیچ کدام از این دو را ندارم ) شاد و شیرین وشکلاتی باشید