« اوغور بخیر! | صفحه‌ی اصلی | ما همیشه‌عابران ِ خیابان ولیعصر »

شما اسم‌اش را بگذارید «روز خبرنگار»!

خنده‌دار و مسخره نیست، که دو سال پیش هم اوضاع روزنامه‌نگاری/خبرنگاری این مملکت آن‌قدر اسفناک بود که در روز دولتی ِ خبرنگارش نوشتم: «کدام خبرنگار؟ کدام کشک؟» و حالا دو سال گذشته اوضاع از آن هم بدتر شده؟ خنده‌دار و مسخره نیست که همین‌طوری هفته به هفته خبر مهاجرت و گریز همکارهایمان را به کشورهای مختلف دنیا می‌شنویم و مدام از توی دفتر تلفن‌مان شماره‌های ۹۱۲ پاک می‌کنیم و می‌ترسیم شماره‌های جدید دوست‌های قدیم‌مان را در گوشی‌هایمان نگه داریم؟ خنده‌دار نیست که هنوز برای یک عالمه از آدم‌های مطبوعاتی‌مان خط می‌کشیم روی دیوار که کی از بند در می‌آیند؟

پارسال که دل و دماغ نوشتن همین‌ها هم نبود، امسال اما این ۱۷ مرداد لعنتی را بهانه‌ای می‌کنم برای یاد کردن از روزنامه‌نگارها و خبرنگارهای زندانی و همه‌ی آن‌هایی که ناگزیر شدند به رفتن. 

:: مرتبط:
 ۱۷ مرداد [پوریا عالمی]
دور هم باشیم کلاً [جلال سمیعی]