«دعوت»، یا چگونه ابراهیم حاتمی‌کیا مارا سر کار می‌گذارد؟

با توجه به آنکه امر خطیر پیشگیری را هنوز انجام نداده‌ام، نمی‌توانم اظهارنظر علمی کنم؛ اما بهتر است شما این قصه‌ها را باور کنید و به کارگزدان عزیز ما متلک نیندازید. ایشان سریال عرفانی‌ـ‌علمی‌ـفرهنگی‌ـ‌هنری «حلقه‌ی سبز» را هم ساخته‌اند که می‌توانید برای رمزگشایی به گفتگوهای‌شان مراجعه کتید. سفارش نقد برای مجالس پذیرفته می‌شود.

1- اینکه فکر کنی همه زوجهای جوان از روند بوجود آمدن بچه باخبرند به شدت در اشتباهی، یه مشورتی با افرادی که در بیمارستانها با این زوجهای جوان سر و کله میزنند بکن، یه مثال واقعی: زوجی 15 سال بچه دار نمی شدند، علت: مرد خانواده 15 سال است که بصورت اقماری(23 روز کار-7 روز استراحت) در جنوب کشور (به دور از همسر خود) کار می کرده است!.
2- باز هم اگه فکر می کنی مرد اگه دلش بچه بخواد نمی تونه موقع پروسه بچه دار شدن سر همسرشو کلاه بزاره، باز هم در اشتباهی، باز هم به رفرنس مورد یک مراجعه بکن
3- اینکه کارگردان موقع ساخت فیلم نوع و طبقه اجتماعی مخاطبانش رو در نظر بگیره نمی تونه اشتباه باشه. مسلما مهمترین علائم حاملگی همونهاییه که تو فیلم نشون داده.
4- اینکه تمام شخصیتهای فیلم سراغ 2 تا دکتر بیشتر نمیرن هم که واضحه! در حقیقت قصه ها قصه افرادیست که به مطب این دو تا دکتر رفته اند نه بالعکس!

:: مریم: درباره‌ی نکته‌ي اول: من متوجه حرفی که می‌زنید بوده‌ام، اما در فیلم زنان و مردان ماجرا ۲۴ ساعت هفته با هم هستند! بحث بر سر انداختن گناه گردن دیگری‌ست و این‌که اگر زن خیلی نگران این موضوع هست، خب خودش هم می‌تونه برای پیشگیری اقدام بکنه!
جوابم به نکته‌ی دو همین چیزی هست که تو نکته‌ی یک گفتم! که اگه زنی خیلی می‌ترسه از شوهرش که کار دستش بده، می‌تونه خودش دست به کار بشه!
نکته‌ی سوم این‌که این بحث علائم حاملگی چیز تازه‌ای نیست. اما این‌که تو چه دوره‌ای این اتفاقات می‌افته و آیا علائم دیگه‌ای نداره، چیزیه که بهش کمترین اهمیتی داده نشده.
و نکته‌ی چهار این‌که این فرضیه وقتی درسته، که فیلم محورش مطب دکتر و مراجعان‌اش باشه. نه زن‌های مختلف که گذرشون دست بر قضا به مطب دکتر می‌افته.

کاری کردی که دیگه از کنار سینماش هم رد نشم

نويسنده‌ي فيلمنامه بايد مورد خطاب قرار بگيرد كه خانم است.

خیلی فیلم بدی بود مطلبت تو بالاترین لینک شده تو وبلاگ من هم

"خرده جنایت‌ فرهاد آییش" شما رو دیروز توی صفحه ی آخر ویژه نامه ی روزنامه ی اعتماد خوندم.
جالب بود.

ندیده متوجه شدیم چه شاهکاریه. البته انتظاری هم نمی‌رفت!

همین که مردی اهل جنگ و دفاع مقدس، فیلم زنانه می سازد، نشانه متحول شدن دیدگاه مخصوصا آدم مذهبی در مورد زنان است. در مورد حامله شدن های ناخواسته هم به نظر م دارد اعتماد بی چون و چرای زنان به مردان و سوء استقاده مردان را نشان می دهد. باز هم دستش درد نکند. اگر هر زنی این فیلم را ساخته بود تا بحال صد بار به فمنیست بودن متهم شده بود

:: مریم: از حق نگذریم این نظر رو قبول دارم.

اپیزود گوهر خیراندیش ولی بد نبود

دعوت ورود و تولد كودك نا خواسته اي به نام ابراهيم حاتمي كيا به سينماي گيشه اي ماست!
همين

من این فیلم رو ندیدم.نمی تونم قضاوت کنم.هرچند چیزهایی که گفتید، جالب بود.و به طور قطع ضعف فیلم بوده.

اما من بعد از خوندن این پست می خواستم به کامنت حسین، دو کامنت بالاتر، جواب بدم.
"فمنیست بودن" اتهام نیست که به کسی بزنن.متاسفانه این برداشت عام که فمنیست ها آدم های ضد مرد و نا حق و ... هستند، زیادی رواج پیدا کرده.تا جایی که توی روزنامه ی همشهری، 8 مهر، توی مصاحبه با کارگردان سریال روز حسرت، از همین عبارت فمنیست مثل یک فحش استفاده شد ! طوری که کارگردان رد کرد و گفت افسانه بایگان توی اون سریال " طرفدار حق است و فمنیست نیست" !
یعنی نه خبرنگار نه کارگردان هیچکدوم معنی درست این کلمه رو نمی دونن.
فمنیسم یک نظریه ست که معتقد به " برابری" زن و مرد در همه ی جنبه ها هست.سیاسی، اقصادی، ...
یک نوع فمنیسم هست به نام pop Feminism که شامل تفکر متنفر از جنس مرد هست.این اون نوعی از فمنیسمه که اغلب با کلیت فمنیسم اشتباه گرفته می شه.
اما معنای فمنیسم، و یه شخص فمنیست، فحش، توهین و اتهام نیست.

با ديدم كامنتهاي اينجا مجبور شدم حتما چند خطي در مورد دعوت تو وبلاگ بنويسم.

اینها همش ترویج دو زنه بودن وشدن هستش .همش مخالفت وکوبوندن زنها وتوهین به شخصیت مردها .
ما باید هوشیار باشیم که نیستیم .

مگه ايشون كاري جز تبليغ ايده‌هاي نظام هم بلده؟ اين ايده ها هم همش در راستاي سر كار گذاشتن مردمه

دو مورد رو کاملا باهات موافقم. یکی بحث احمقانه یک طرفه بودن ماجرای بارداری که در اپیزود اول به خصوص ، خیلی روی اعصاب بود و یکی هم ترویج دوزنه بودن.

سوژه خیلی کلیشه ای و تکراری بود، با دیالوگ های ضعیف
اما این مفهوم رو در بر داشت که زن ایرانی از هیچ حقی در این مملکت برخوردار نیست
حالا در هر مقام و درجه اجتماعی که باشه
چه یک دکتر، چه بازیگر، چه مستخدم و ...
...
یکی از نقاط ضعف این فیلم این بود که فیلمنامه قطع می شد و می رفت در یه خانواده دیگه، و این جالب نیست باید یک فیلم به صورت داستان باشه یا حداقل یه جوری به هم مرتبط بشن ...
فیلم کوتاه که نبوده ...
...
دیدنش وقت تلف کردن بود

سلام. و البته ترویج این نکته بود زن ها می تونن بچشون را ... و یا اینکه زن ها می تونن سفاکترین موجودات عالم باشند که یک موجود زنده ، یک انسان را بکشند.
اونی که توی شکم زنه، انسانه.
و شما تمام فیلم را دیدید ... فقط مسائل سیاسی و فمینیستی خودتان را باز گو کردید.
بایت بی طرفی شما ... بسیار مممنونم. جناب منتقد. آزاد اندیش.
ولی خب باز هم، زنده باد مخالفها.

کامنت من تایید میشه ... نمی شه ؟
وای خدا...

سعی‌می‌كنم اين خفته برم ببينم و نظری‌ چند در كنم!

تا کی میخواین پز روشن فکری بدین؟تا کی؟

تا کی میخواین ادای روشنفکری رو در بیارین و ایراد های بی جهت بگیرین؟

درود و سپاس بابت روشن نمودن داستان فيلم که سبب شد در صرف وقت، انرژى و پول بى‌زبان صرفه جويى گردد زيرا که هيچ حاضر نيستم زمان گران‌بهايم را براى فيلمى ‌که دو زنه بودن را تبليغ مى‌نمايد هدر دهم.

افتضاح ترين اثر حاتمي‌كياس.
از مطب نصفه شب تماس مي‌گيرن با خونه‌ي كسايي كه آزمايش دادن. بعد تو فيلم يه سري جاها روزه يه سري جاها صبحه يه سري جاها شب!
آه ساختار اپيزوديك بلد نيستي مجبوري بسازي حاتمي كيا؟
ساختار اپيزوديك معمولا شكل روايي‌ش خطي نيست. هزاران نمونه هم داره كه معروف‌ترين بابل، 21 گرم، كرش و ... ست.
اين بيشتر به 5تا فيلم كوتاه شبيه بود تا اپيزوديك!!!

مریم جان نقد نه چندان کارشاناسانه ات رو خوندم .بی شک دعوت کار ضعیف ابراهیم حاتمی کیا بود اما نقد تو به شدت فاقد فاکتور انصاف هستش بهتر نیست خودت چند بار نوشته های تیتر وارت رو مرور کنی و ببینی چقدر واقعیت رو اغراق آمیز طرح کردی.؟
علاقه ی شما به چند وبلاگ نویس پیش کسوت مشهوده حتی در نقد نویسی که خیلی به نظرات اونها ارادت داری و مشابه اونها مینویسی!

:: مریم: عجب!

البته یائسگی ربطی به بارداری نداره

فیلم عالی بود.حاتمی کیا فعلا مرد شماره یک سینمای ایران بی سینماست

نقد "دعوت" در یک کلام: توهین به شعور بیننده!