« در رثای خسرو شکیبایی | صفحه‌ی اصلی | یادگار سفر من به لرستان، بروجرد »

لعنت به تکنولوژی

حالا که مطمئن شدم این همه دروغ شنیدم، حالا که مطمئن شدم شک کردن‌ام به صداقت بعضی آدم‌ها از روی توهم نبوده، حالا که مطمئن شدم می‌شود در چشمان کسی خیره شد، و کاملاً حرفه‌ای دروغ گفت، حالا که مطمئن شدم هستند کسانی که تورا خر فرض می‌کنند، حالا که مطمئن شدم به حرف هیچ‌کس نمی‌توان اطمینان کرد، حالا که مطمئن شدم... راحت‌تر می‌توانم برای جایگاه آدم‌ها پیش خودم تصمیم بگیرم. حالا دیگر شک نمی‌کنم که نکند من اشتباه می‌کنم؟ حالا دیگر شک نمی‌کنم که نکند راست می‌گویند و من متوهم شده‌ام؟ حالا دیگر همه‌چیز راحت شد. همه‌چیز...

هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم آدم‌هایی که از چشمانم به‌شان بیشتر اطمینان دارم، بتوانند این‌قدر راحت و با توجیه «صلاح این است» در چشمانم نگاه کنند و دروغ بگویند. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم...

لعنت به تکنولوژی... لعنت به آی‌پی.