در رثای...

"شکسته شدن" ؟؟؟ من جزو ملتی هستم که به‌قول شریعتی در پاورقی زندگی می‌کنم. توضیح لطفاً.

:: مریم: توضیح چی دیگه؟ شما به فکر شیرینی دومی که باید بدی باش! لو می‌دم‌ها!

نمی دانم چرا با این حکم های کلی کنار نمی آیم. با این که حساب هنرمند از آثارش جداست، به نظرم امکان ندارد هنرمند بخشی از وجودش را در اثرش نگذارد، به گمانم هنرمند بخش های پنهانی وجودش را در اثرش بازتاب می دهد، همین...

پی نوشتت رو دوست داشتم .یعنی مجبور بودم دوست داشته باشم .چون اگه غیر از این بود هیچ وقت نمی تونستم با خودم کنار بیام و اثار محمد دولت آبادی رو بخونم...

مسلمه كه حساب نويسنده از آثارش جدا نيست! تئوري مرگ مؤلف سال‌هاست كه در خود فرانسه منسوخ شده، و اساسن اون چيزي كه رولان بارت مي‌گه هم ربطي به اين مصداق‌هاي ما نداره. ولي خب از اون‌جايي كه ما هميشه يه مدت زمان طولاني‌اي از همه‌ي چيز جهان عقب‌يم، طول مي‌كشه تا متوجه بشيم كه بارت چي گفته و اصلا اثر نويسنده به خالق‌ش خيلي مربوطه و گاهي عين خودشه.
يه چيز ديگه هم بگم و اون اين‌كه «توهم» اين آقاي دولت‌آبادي هم خيلي مثال‌زدني‌يه! مخصوصن وقتي درباره‌ي آرزوهاش مثل «نوبل» حرف مي‌زنه!

آخر اين‌كه خوشحال‌م يكي از اسطوره‌هات شكسته شد. شكسته شدن اسطوره‌ها، اولين گام براي شناخت اون‌ها و استفاده‌ي از اون‌هاست. اميدورام روزي همه‌مون اسطوره‌هامون رو خيلي خوب بشناسيم!

:: مریم: منظورم از اون پی‌نوشت این بود که اتفاقی که برایم افتاد، باعث نشده که از ارزش کتاب‌هایی که اسم بردم توی ذهنم کم بشه. یعنی شکسته شدن تصویر اسطوره‌ای، دلیل نشده که نسبت به کتاب‌ها هم موضع بگیرم!

چشماتو که ببندی دنیا ناپدید نمی شه می شه؟

falasefeye mahalleye jabri migand ke moallef zende ast vali dar ertebat ba digaran

اسطوره وجود ندارد
قصه آرزوهای ماست : قهرمان ، ناجی ...