برای درگذشت قیصر امین‌پور

از دنياي بي‌شاعر مي‌ترسم...

در باور هیچ کس نیست
چه کسی باور داشت
که نیز بمیرد..

می‌گذریم...
می‌گذریم...
می‌گذریم...
می‌گذرد...
و فراموش می‌کنیم...
فراموش‌ می‌کنیم...
فراموش...
لعنت به من!

بازهم از آن خبرهای بد همیشگی. با شعرش عاشق شدم.

خانم به خدا شرمنده تقصیر ما نبود اونی که برای شما صبح مسیج فرستاده خودش قبل از شما یک شکم سیر گریه کرده اگر نمیفرستاد خودش غمباد میگرفت

:: مریم: یعنی تو اصلاً هیچی نگو که اون از خبر توقیف شرق‌ات... اینم از خبر قیصر امین‌پورت. من بدبخت هم نه می‌تونم بهت بگم نفرست... نه می‌تونم هیچی نگم! خلاصه که یکی طلب‌ات همین‌طوری!

ناگهان

چقدر زود

دیر می‌شود

از رفتنت دهانِ همه باز
انگار گفته بودند:
پرواز
پرواز

و قاف
حرف آخر عشق است
آن جا كه نام كوچك من آغاز مي شود

«قيصر»

روحش شاد

ما که اهل "قیصریه" نبودیم اما ظاهرن اهالی هم جز این تکه ، چیز بیشتر بیاد ندارند . هر جا که سر زده ایم و سلام و علیکی کرده ایم ، جز همینها نگفته اند و نشنیده ایم ...

:: مریم: خیلی دوست داشتم که شعرهای قشنگ و غیرتکراری امین‌پور رو هم توی این یادداشت بنویسم... ولی این دو تا شعر که نوشتم، برایم خیلی عزیز بودند. حرف‌تون رو قبول دارم... ولی حسرت همیشگی‌اش، واقعاً زیباست!

ببخشید که فضولى مى‌کنم؛ ولى مگر مى‌شود «خبر هولناک» را نشنید؟! مگر کسى که خبر مى‌دهد، خودش عامل آن خبر است؟!! بالاخره خبر را آدم باید از یک دریچه‌اى بشنود؛ حالا یک نفر اس.ام.اس ندهد، شما آخر از رسانه‌ها مى‌شنوید. مثل من بخت‌برگشته که بعد از یک عمر، اول صبحى داشتم شبکه‌ى خبر را مى‌دیدم و مى‌شنیدم که با شنیدن این خبر تلخ ........

:: مریم: آره. ولی این دوست روزنامه‌نگار جوان، اصولاً خبررسان زندگی من شده! از خبر توقیف شرق گرفته تا تعطیلی نشر ثالث و مرگ قیصر امین‌پور. اس‌ام‌اس‌های صبح زود هم مثل همان خبر شبکه خبر می‌مانند. کمی بدتر فقط!

و قاف حرف آخر عشق است و ...

مثل اینکه یک شوک دیگر برای جامعه ادب دوست لازم بود تا دوباره همایشها و بزرگداشتها برای بزرگان عرصه های مختلف آغاز شود ....

وقتی تو نیستی نه هست های ما چونان که بایدند نه بایدها ...
عمری است لبخندهای لاغر خود را در دل ذخیره می کنم برای روز مبادا........
کجایی مریمم

همه در نوبتند آب به آسياب ما هم ميرسد

من اول صبح به خيلي‌ها اس ام اس زدم.
خدارو شكر براي شما نه.
به هر حال بيشتر از حد تصور خيلي‌ها براي استاد گريستند.

در ضمن مرسي كه شناختيد.

قیصر موجودی نازنین بود که از این جهان پر کشید . شانس آورد که با حکومت سر شاخ نشد . حتی شعرهایی خم سرود که او را امروز شاعر انقلاب بنامند . خدایش بیامرزاد . ولی آیا آن شاعر تبعیدی نادر نادرپور که در غربت چشم از جهان فرو بست را چنین پاس داشتیم ؟ آیا شاعران و هنرمندانی را که از بی عدالتی و ظلم و آپارتاید جنسی سخن گفتند هم بسان قیصر حرمت نهاده ایم . چه روزگار غریبی است نازنین . دیروز دیدم شهرداری هم تصویر قیصر را پلاکارد کرده بود . حالا قالیباف هم می خواهد از شاعر برای خود کلاهی ببافد . بیچاره قیصر . اما نکته دیگر در مورد موج جدید اخراج ها و استعفا های تعدادی از همکاران است . خبرگزاری شهر بعد از کارگزاران بود و حالا نوبت به اعتماد ملی و اعتماد رسیده است . آیا برای احیای صنف پیشنهادی دارید ؟ آیا بهتر نیست در این باره در فضای وبلاگ ها بحث کنیم ؟ در پایان یاد آوری اینکه : خواهر دو سال گذشت و همچنان مرا نلینکیدی !!!

:: مریم: پیشنهاد خاصی که الان به ذهنم نمی‌رسه. ولی برای انجام هرکاری اعلام آمادگی می‌کنم. در پایان اینکه به خدا بلاگرولینگ خرابه و اذیت می‌کنه... وگرنه سوای لینک‌هایی که باید اضافه کنم،‌باید چند تا لینک هم حذف کنم! فکر کن؟

قیصر قیصر دلها بود.از عسلویه چه می دانید؟

می خواستم بپرسم که راستی بعد از سه شنبه چه شد؟ چه می شود؟
بعد از سه شنبه ای که شاعر رفت و پیام های تسلیت مان روان شد چه اتفاقی افتاد؟
دسته ی سوگواران بار بعد برای چه کسی از پستو ها بیرون می آید؟؟؟

فکر کن! بازم خوبه که هنوز یادمی دوستم... زود ببینمت با بادوم زمینی با طعم سرکه نمکی !!

اينجا چقدر عوض شده ! خيلي البته زيبا شده ... فكر مي كنم دو يا سه ماه پيش بود كه اومدم و حالا باز ... !

اگه يادت نيومد فكر كن يكي از اون علافهايي كه هر شب تو كافه تيتر ولو بود !!!

مگه نخوندی قالیباف چی گفته.
گفته تا بیست روز دیگه اوضاع فرهنگی شهر متحول می شود!

:: مریم: به به! تحول قالیبافی چه شوووووود!!!

قیصر شروع عشق بود در کوچه های دلوا÷ی
همیشه باه هو و بی او روز مباداست.
روحش شاد