ماجراهای ما و خبرگزاری شهر

برگشتي نو دوستم؟!

آیا استعفای دسته جمعی آخرین سلاح تان بود؟

:: مریم: شاید بهترین سلاح بود.

خوبه کم کم وجهه واقعی قالیباف داره رو میشه

راستی این مطلبت را لینک دادم

ای بابا تو که خودت یه سیاستمدار کوچولو بودی...یعنی دیگه راهی نمونده بود که آخرین تیرتونو زدید؟
چی بگم...به قول خودت نیازی به نیرو هم نداشتن که نبودتونو حس کنن...اما گوسفند بودنم خوب نیست...بهرته گاهی اوقاتم از حقت دفاع کنی...

از شما بعید است که بخاطر استعفای مدیرانی استعفا بدهید که تنها هنرشان وابستگی به قدرت است .نوشته های خوب شما با این رفتارتان همسازی ندارد

یعنی تو با این هوش و تجربه ت ، می خواستی توی "ایران" ، کار "فرهنگی و هنری" کنی برای اینکه از "سیاست" دور بمونی ؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! نشنیده می گیرم !

:: مریم: شاید بهتر بود می‌نوشتم تماس مستقیم با سیاست! حالا چرا می‌زنید؟!

http://mohajerani.maktuob.net/archives/2007/10/25/949.php

موفق باشيد هر كجا هستيد....

ممنون

سلام خانم مهتدی.
شما را از لینکهایی که به عکسهای من در هفتان می دادید می شناسم. حقیقتا نمی دانستم با هم همکار هم بوده ایم. آن هم در خبرگزاری شهر با آنهم انرژی و شور و شوقش. در این حضور 2 هفته ای من در خبرگزاری شهر قسمت نبود که ملاقاتتان کنم.
با آرزوی روزهای بهتر از این.

:: مریم: ولی من چندین بار شما رو دیدم. اما خب حجم کار و همیشه دیر رسیدن‌ها مانع از آشنایی دادن و ... شد.

این روزها شده روز های بیکاری و در به دری . وای چرا اینجوری شده این دنیای کوچولوی رسانه های ایرانی ؟ . همش تاسف باید خورد . پس کی شور و شوق کار و کار و کار میاد سراغمون ؟

:: مریم: نمی‌دونم به خدا! به نظر بیشتر شبیه آرزوی محاله... تا چیز دیگه!

سلام
اولین بار هست که مطالب تو می خونم
چرا 13-توی فرهنگ ایرانی نحس هستش
یه چیز دیگه-یعنی یه سوال-فقط وقتی آدمها نیستن یادشون هستیم
بدروود-فعلا