« به دنبال یک لقمه نان حلال ِ عامه‌پسندانه! | صفحه‌ی اصلی | مستندهای خوب برای آخر هفته‌ی شما! »

وقتی چاقو دسته‌ی خودش را ببرد!

 ماجراها و حواشی جایزه‌ی بنیاد گلشیری انگار تمامی ندارد، برگزاری دوره‌ی گذشته‌ی جایزه‌ی بنیاد، با حواشی زیادی که به دنبال داشت، در نهایت منجر به استعفای حسین سناپور از هیئت امنای بنیاد گلشیری شد. تا قبل از این اتفاق اما، باز هم بنیاد گلشیری و خانم فرزانه طاهری از حاشیه‌ها دور نبودند. نمونه‌اش پرونده‌ی یعقوب یادعلی و احضار خانم طاهری به دادگاه و خبری که در رادیو زمانه منتشر شد که پس از آن خانم طاهری در مصاحبه‌ای با خبرگزاری شهر آن را تکذیب کرد و برای محکم‌کاری آن تکذیبیه، خود را ملزم دید که وبلاگ به وبلاگ و سایت به سایت برود، کامنت بگذارد و توضیح بدهد. روز گذشته نیز در مصاحبه‌ی خانم طاهری با هفته‌نامه‌ی شهروند امروز، صحبت‌های تازه‌ای مطرح شد که قابل تامل است.
خانم طاهری در مصاحبه با شهروند امروز، آن‌جا که از  بلقیس سلیمانی و ماجرای رمان‌اش؛ «بازی آخر بانو» گفتند، به دموکراتیک بودن جایزه‌ی گلشیری اشاره کرده‌اند با این توضیح که مسائل ایدئولوژیک نقشی در داوری‌ها نداشته و تمامی حواشی محصول چیز دیگری‌ست! در جایی دیگر از این گفت‌و‌گو نیز از جایزه گرفتن مجموعه‌داستان «سمتِ تاریک کلمات» حسین سناپور صحبت شده با این نکته که به عقیده‌ی ایشان عضویت سناپور در هیئت امنا، بر اساس اصول دموکراسیِ حاکم بر بنیاد و متعلقات‌اش، مانعی برای جایزه گرفتن‌اش نباید باشد. این در حالی‌ست که امسال و برای دور تازه‌ی این جایزه، بنیاد گلشیری برای دور ماندن از حواشی، شرکت کتاب‌ کسانی را که به نوعی در بنیاد سمتی دارند، ممنوع کرده است. با این اوصاف این سئوال پیش می‌آید که معنای دقیق این دموکراسی چیست؟
مساله‌ی دیگری که پشت این قانون جدید وجود دارد، اقرار به اشتباه است. یعنی بنیاد با وضع این قانون، اعلام می‌کند که در جایزه دادن به کتاب سناپور اشتباه کرده است و اگر (به نقل از مصاحبه‌ی فرزانه طاهری با شهروند امروز) رای هیئت داوران همواره منصفانه بوده، آیا این صحبت‌ها و قانون‌ها، در تتاقض با این مساله نیست؟ در کنار این‌ها آیا استعفای حسین سناپور، که به گفته‌ي خودش و به اعتراف خانم طاهری، همواره حامی بنیاد بوده، نتیجه‌ای مطلوب است و حواشی پایان می‌گیرد؟
اما ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود! مصاحبه‌ی شهروند امروز با مدیرعامل بنیاد گلشیری نکات دیگری نیز در خود دارد. خانم طاهری بی‌توجه به موقعیت بنیاد و البته اعتباری که جایزه‌اش دارد، نوک پیکان را به سمت منتقدانِ این جایزه نیز گرفته‌ و همه را از دوست و دشمن با یک چوب رانده و از مصاحبه برای تصفیه‌حساب هم استفاده کرده ا‌ست. غافل از این‌که با پایان دوره‌ی جدید و پرحاشیه‌ی این جایزه، باز هم بنیاد می‌ماند و حامیان‌اش و آشکار است که اگر روند گفت‌و‌گوها و توضیحات مدیرعامل بنیاد به همین صورت پیش برود، تمام حامیان و یاران، سپر بلای حواشی بنیاد می‌شوند.
شرایط پیش آمده و سعی خانم طاهری برای بهتر و بی‌حاشیه برگزار کردن دوره‌ی هفتم این جایزه‌، در حالی‌ست که به خاطر حضور دوستان، شاگردان و نزدیکان مرحوم گلشیری بین نامزدهای دور جدید، در صورت جایزه گرفتن‌شان، باز هم حواشی بی‌توجه به ارزش‌های کتاب برگزیده شروع می‌شود و تمام رشته‌های ریسیده شده پنبه می‌شوند و در نهایت بنیادی می‌ماند که یکی از اعضای خوب هیئت امنای‌اش را به همراه حامیان معنوی‌اش از دست داده.
روان‌شناس‌ها برای توضیح شدت عکس‌العمل‌های آنی ِ افراد، معمولاً از مثالی جالب و قابل تامل استفاده می‌کنند. آن‌ها می‌گویند اگر شخصی در اتاقی در بسته گرفتار شده باشد و تعدادی از دوستان‌اش نیز همراه او باشند و ناگهان شیری خشمگین و البته درنده وارد اتاق شود، شخص یه صورت ناخودآگاه و غریزی دوستان‌اش را برای دفاع از خود، سپر می‌کند.  سوال کسانی که به جایزه‌ی گلشیری احترام می‌گذارند این است: آینده‌ی تمام  حاشیه‌هایی که برای جلوگیری از ایجاد حاشیه به وجود آمده، چیست؟ و مسئولیت آن با کیست؟ بنیاد گلشیری یا خانم طاهری؟! 

مرتبط:
فرزانه طاهری به دادگاه احضار شد
مصاحبه‌ی فرزانه طاهری با خبرگزاری شهر و تکذیب خبر رادیو زمانه
مصاحبه‌ی فرزانه طاهری با رادیو زمانه بعد از تکذیب اتفاقاتِ دادگاه
استعفای حسین سناپور از هیئت امنای بنیاد گلشیری
واکنش فرزانه طاهری به استعفای حسین سناپور
قوانین تازه‌ی بنیاد گلشیری برای هفتمین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی این بنیاد