« معرفی ِ‌مجموعه‌داستان «پشت سرت را نگاه نکن!» | صفحه‌ی اصلی | آقای امرایی، گلایه دارم! »

وطن یعنی...؟

 اقدام علیه امنیت ملی. امنیت؟ ملی؟ تجمع بیش از دو نفر ممنوع. دوازده شب به بعد هیچ‌جا باز نباشد. چرا مردم ساعت دو صبح می‌خواهند کتاب بخرند؟ مصلی می‌شود کتاب‌فروشی. دانشگاه می‌شود نمازخانه. کارمندها کار نمی‌کنند. هیچ قانونی وجود ندارد. قانون یعنی رشوه. یعنی حتا اگر از پشت به ماشین‌ات بزنند، اگر پلیس پول بگیرد، معتقد می‌شود که مقصر تو هستی. وطن یعنی فحش‌های ناموس در خیابان. مهرورزی. تاخیر در هواپیمایی. صف دراز بانک‌ها و کارمندهای طلبکار. بی‌ام‌و کنار پیکان. توهم انقلاب مخملی. همه جاسوس هستند مگر خلاف‌اش ثابت شود. داستان‌نویسی ممنوع. شخصیت‌پردازی ممنوع. غیر تهرانی بودن ممنوع. یعقوب یادعلی بودن ممنوع. سنگ قبر احمد شاملو ممنوع. نویسنده‌ها بمیرند. شاعرها بمیرند. فیلسوف‌ها بمیرند. روزنامه‌نگارها اول شکنجه شوند، بعد بمیرند. روزنامه یعنی کیهان. کسی آگاه نباشد اما همه معتاد باشند. دانشجو ساکت باشد. کارمند ساکت باشد. پارک امن وجود ندارد. اراذل و اوباش اعدام بشوند. روزنامه‌نگارها زندان بروند. روزنامه‌ها تعطیل بشود. عقیده‌ی مخالف زیر آب برود. شخص مخالف زیر گل برود. محمد قوچانی اگر امکان دارد کلاً نباشد. وبلاگ‌نویسی معنی ندهد. سایت‌های غیر اخلاقی فی‌لتر بشوند. غیر اخلاقی یعنی؟ گوگل، بلاگفا، بی‌بی‌سی، بلاگر، بلاگرولینگ!!. یعنی لطفاً پینگ نشوید. وطن یعنی همه‌چیز به طرز عجیبی خنده‌دار باشد. یعنی استادها پول بگیرند نمره بدهند. پول هم نشد، چیز دیگر بخواهند، نمره بدهند، اگر نگرفتند، نمره ندهند! جوان‌ها تفریح نکنند. ماشین بیرون نیاورند. بنزین نباشد. کار نباشد. شهربازی نباشد. فرهنگ نباشد. موبایل‌های دوربین‌دار ریخته باشد. یعنی افسر انتظامی یواشکی ازت فیلم بگیرد. یعنی مردم دزد بشوند. یعنی بر وزن شغل سیاه، شغل کاذب، دزدی بیاید. یعنی بنزین دزدی بشود یک جرم. یعنی شش ریال پول اس‌ام‌اس بشود چهارده تومان. یعنی خون توی شیشه. میوه‌های فوق‌العاده را صادر کنیم به قیمت نمی‌دانم چند، میوه‌های مسخره را وارد کنیم به قیمت پول خون پدرمان. یعنی فرار مغزها. هرکس می‌خواهد سرش به تنش‌اش بیارزد از این‌جا فرار می‌کند بدون اینکه پشت سرش را هم نگاه کند. یعنی بسیج و پلیس. یعنی چهاردیواری هیچ اختیاری ندارد. یعنی تحریم اقتصادی. یعنی تاثیر تحریم بر خرخره‌ی مردم. یعنی خر فرض کردن مردم. آمریکا باید ناراحت باشد که نصایح مارا نمی‌شنود دیگر. یعنی هاله‌ی نورانی. مانا نیستانی. زن بودن ممنوع. زن گرفتن ممنوع. منزل. ضعیفه. مادر بچه‌ها. ننه‌ی علی. آقای خونه. آقا. سرور. سالار. بوی قرمه‌سبزی. صیغه. خیانت. دریدگی. سطح علمی پایین. ادعای بالا. خواب. تعطیلی، پشت تعطیلی. وقت عزا گریه، وقت ولادت، باز هم گریه. متلک. تنه. تیکه. فحش. "دستت رو بذار توی دهنت صدات رو نامحرم نشنوه". خندیدن یعنی ولنگاری. بلند خندیدن یعنی؟ استغفرالله. بهشت رفتن به زور. توهم توطئه. دشمن. آمریکای جهانخوار. دویست و سیصد‌بار نازیدن به بیست و چند سال پیش! یعنی تف سربالا. همه سیاست‌مدارند. کشف تونل وحشت. مهمانی فاسدها. فلانی وطن فروش است. فلانی در رفت. فلانی رفت فلانی را از تنهایی نجات بدهد. خانه‌ی خالی. چشم‌های وقیح. روابط ِ ... قتل‌های ناموسی. قتل‌های خانوادگی. بیشترین کودک‌آزاری. بکرترین شیوه‌‌ها برای کلاهبرداری. شهرام جزایری. اعدام. سنگسار. انرژی‌های سوخت شده. انرژی هسته شده. چشم‌های افسرده. ساعت‌های طولانی ِ خواب. سگ‌دو زدن برای یک لقمه نان. تا شدن کمر زیر بار تورم. خاک بر سر اصلاحات. زنده‌باد مهرورزی. صف‌های طولانی دم در سفارت‌خانه‌ها. یعنی هرجا، به‌غیر از اینجا. حتا بحرین. یادت بخیر کوروش کبیر. سد سیوند. نقض تمام قوانین حقوق بشر. سیاه نمایی. کامنت‌گذاشتن بدون اسم و رسم. ترس.

وطن یعنی این لیست هر ثانیه آپدیت می‌شود.

توضیح تکمیلی:
قرار بود به وطن فکر کنیم و حس‌هایمان را بنویسیم. این‌ها حس من بود. و همه‌شان هست، در کنار گل و بلبل‌ها. شما می‌توانید نیمه‌ی (اگر نیمه باشد واقعاً) پر لیوان را ببینید و از چیزهای خوب وطن بنویسید، می‌توانید هم مثل من نیمه‌ی خالی را تصور کنید. اینجاست که می‌گویند اثبات شی‌ء نفی ماعدا نمی‌کند؟

پی‌نوشت:
مرسی از میترا خلعتبری به خاطر دعوت به این بازی. دوست دارم مرضیه ریاحی، نفیسه زارع‌کهن، حامد حبیبی و نیما اکبرپور از وطن بنویسند.

مرتبط:
نيمه‌ي پر ليوان از نگاه مرضيه رياحي