نوستالژی...

dardnake amma, hamishe rooz haye khoob dar gozashte zendean

...
بويم رخ روز و گيسوي شب
كز جنس تو اند اي گذشته
هر لحظه ز زلف توست تاري

پس بازم بیایین طرفای ما :)

ممنون. ساحل سلماس اش را باید می دیدید و یک جای تفریحی دارد به نام باری. ساحل ارومیه اش ناراحت کننده است و البته همچنان باشکوه. دوباره آپم.

همین چند خط خیلی خوب نشان می‌دهد که نثرت چه قدر پخته‌تر شده و چه قدر در فضاسازی‌ پیشرفت کرده‌ای...این چندماه بیکار ننشسته‌ای انگار:)

:: بچسب به اون قسمتِ لرزش صدا!!! بیکار نبودم خیلی. ولی زیاد هم پرکاری نکردم...

کاش این دلتنگی ها نبود...
هر چند که وجودشون هم به نوعی لذت بخشه...!
ضمنا...
امروز روز جانی وبلاگ ه...
مبارکه...!

لینک شدین...!

نوستالوزی همین خب کارسش نمیشه کرد

:: مریم: جواب ِ بی‌ربط بدم؟ فیلمی که بهم دادی تکراری بود!

نوستالژي....
تو ومن
نوستالژي...
تو رفتي من ماندم ....
نوستالژي...

روزهایی هستند و ماه هایی
که خیال اینهمه یاد هم از خاطر نمی برندشان
حتی اینهمه دلتنگی
حتی اینهمه روزمره گی

روزهایی هستند که قایق دقایقت در آنها ایستایی پیدا می کند
آنسان که ماه در شبهای بدر در آسمان
آنگونه که ضربان در کوچه های سرخ عشق...

متن زیبایی است
موفق و در پناه خدا

در نوشتار ي كوتاه و به طاهر ساده مطالب ِ مهم و پيچيده اي را مطرح كرديد از اين لحاظ نوشتارتان ستودنی ست
به این پیوند سری بزنید شاید چیزی باشد که توجه شما راجلب کندچون مشتقانم نظر شما را در باب ِ آن بدانم:
http://hooliganboy.blogspot.com/2007/09/blog-post_03.html

خب دیگر این نوستالوژی ایرانی الاصل(!!) یک جا هایی به کار می آید ، و نصفه شب انسان را وادار به شب نگاری می کند

مگر بد است!؟
من از مطلب وبلاگ پیشینت به اینجا رسیدی همون که از زن بودن نوشته بودی

اگه بی خوابی داری ربطی به نوستالوژی نداره ها :دی

yadam raft begam: ba ejaze linke2n kardam

این روزها ادم فقط با نوستال زنده است.

سلام......اون بحث قدیمی بین ما که چندین روز تو فاروم طول کشید رو هم یادت میاد؟ کجایی دختر...کم پیدایی....بعضی رفیقای قدیمی رو فراموش کردی

:: مریم: سلام! مگه می‌شه یادم بره؟ هنوزه که هنوزه اگر بچه‌ها رو ببینم تیکه‌اش رو بهم می‌اندازن! یادش بخیر... چقدر انرژی داشتیم برای بحث کردن. شونصد تا پست می‌نوشتیم

سلام خانم مهتدی عزیز:

گردشی اینترنتی و مجالی برای اشنایی... وبلاگ زیبای است در صفحه ادبیات خویش لینکتان کردم. وبلاگ-نشریه ای به دو زبان...

به امید ترجمه و بده بستان ادبی بیشتر ما بین دو زبان...
سپاس

اين دل اگه گاهي تنگ نشه به چه درد مي خوره!!!!

وبلاگتو همیشه میخونم.....اگه نظری نمیدم چون خودت بهتر میدونی تو چیزی که سررشته ندارم بهتره نظر ندم ولی من اون بحثا رو دوست دارم....کلمه ی سکولاریسم (نمیدونم چرا آوردیش اینجا لابلای بحثای هنریت) واسم انگیزه ی نوشتن ایجاد کرد.....فقط همین و الا ما که به یادت هستیم خانومی....شما رو نمیدونم

:: مریم: کاش از کلمه‌ی حجاب اسلامی می‌نوشتم. مطمئنم که بیشتر جذبت می‌کرد :))

چه خبر دانشگاه؟....ترک کردی اون لامصو؟...طرفای ما نمیای؟....بر و بچ همه خوبن؟ با صدف میرین کافی شاپ یا نه؟ یاد مام میکنین ؟

:: مریم: دانشگاه مزخرف‌تر از سابق شده. جوری که از حالا تا دوترم دیگه به ثانیه‌شماری افتادم برای تموم شدن اش. طرفای شما هم فعلاً که نه. بر و بچ رو آخرین بار قرار بزرگ دیدم که از سال ۷۹ تعیین شده بود. یک عالمه آدم عروسی کرده‌ان و زن گرفتن و شوهر کردن. کلی دیدنی بود. با صدف هم هنوز همون‌طوریم و کافی‌شاپ هم می‌ریم.

نوستالوژی نوعی تحمیق فولکلوریکه.
کاریش نمیشه کرد.

تونستید با اون دخترک کتاب خونِ کنار خیابون ارتباط برفرار کنید؟

::مریم: آره. حسابی هم با هم دوستیم الان. منتظر یک اتفاقم تا جریان‌ها رو تعریف کنم توی وبلاگ.

سلام

خیلی ممنون از نظرتون... خوشحال میشم جاهایی که با هم اختلاف نظر داریم رو بیان کنید... البته نه به خاطر این بحث کنیم... شاید من یه جایی درست ندیدم و نگاه شما بتونه کمک کننده باشه تا بهتر ببینم...

تا بعد

از بابت لینک هم ممنون الآن دیدمش...

دروغ چرا اولین باره که وبلاگتون رو می خونم تا اینجا که خوشم اومد موفق باشید همیشه
راستی حرفتون رو کاملا حس می کنم