« آیا هر بلایی که به سرمان بیاورند، حق‌مان نیست؟ | صفحه‌ی اصلی | در حاشیه‌ی ایران‌گردی ِ تابستانی »

بسیار سفر باید، تا پخته شود خامی!

به پیرو جمله‌ی بالا، امشب می‌روم کردستان. این چند وقتِ اخیر آن‌قدر درباره‌ی کردستان و مردم‌اش حرف‌های جالبی شنیدم که کنجکاوی‌ام برای دیدن ِ آن‌جا صد برابر شد. سفر رفتن‌های این‌مدلی، یعنی به قصد مردم شناسی و تحقیق درباره‌ي فرهنگ و آداب و رسوم ِ قوم‌های ایرانی، همیشه برایم نقطه‌ی عطف بوده است. دیدن نوع زندگی متفاوت ِ مردم ِ غیر تهرانی خیلی چیزها به آدم یاد می‌دهد. خصوصاً برای من و امثال من، که تهران‌زده شده‌ایم و به زندگی در تهران و شلوغی‌اش اعتیاد پیدا کرده‌ایم. و من این اعتیاد را درست زمانی درک کردم که سه‌روز در یک مجتمع ساحلی ِ خالی از سکنه در شمال زندگی کردم و روز چهارم احساس می‌کردم سکوت و آرامش ِ آن‌جا برایم غیرقابل تحمل شده است. حالا... با این همه توصیفاتی که درباره‌ی کردستان و غرب ایران شنیده‌ام، شدیداً هیجان سفر دارم. دوست دارم از نزدیک ببینم زن‌هایی را که می‌گویند عصرها با لباس محلی و آرایش کرده راه می‌افتند در کوچه و خیابان‌ و خرید می‌کنند. یا دانش‌آموزانی که در مناطق محروم ِ آن‌جا زندگی می‌کنند و رتبه‌های سه‌رقمی کنکور را می‌آورند و غیرمستقیم دهن‌کجی می‌کنند به رتبه‌های چهاررقمی ما تهرانی‌های امکانات زده!

هرچه هست... چند روزی نیستم و امیدوارم این سفر، همان‌چیزی باشد که انتظار دارم و بیشتر از این، امیدوارم که با این سفر، تصوارت ِ منفی‌ام در مورد این مناطق کشور، از بین برود.

تا بعد